یک سوال بزرگ دارم… بهترین روش مدیریت یک جامعه چیست….
دموکراسی؟ آیا اگر اکثریت اعضای جامعه، چیزی را بطلبند و خواستار آن باشند، آیا باید آن کار را انجام داد؟ حد و مرز قوانین تا کجاست؟ حاکمیت تا کجا قادر است که به تدوین قوانین بپردازد؟ این سوال را می توان برای هر جامعه ای مطرح کرد؟ وقتی ما در دنیایی زندگی می کنیم که افراد بسیار زیادی ، با نگرش ها، تفکر ها، عقاید و دین های مختلفی، زندگی می کنند… چگونه باید قوانین را تعیین کنیم که بهترین نتیجه ممکن را بگیریم.. چگونه می توانیم از ضایع شدن حقوق افراد جلوگیری کنیم؟
با دوستام، خیلی در این باره بحث کردیم، و در نهایت بهترین راهی که پیدا کردیم، دموکراسی بود.. ولی اونم مشکلات خاص خودش رو داره… منظورم اینه که همیشه اونچیزی که نظر اکثریت هست درست نیست.. الان بیشتر مردم یه چیزی می گند و ۱۵ سال بعد چیز دیگه ای می گند.. اما باید توجه داشته باشیم که توی اون ۱۵ سال، تعدادی از افراد از یه سری امکانات محروم شدند و بالعکس….. خیلی چیزهای جالب تری هست.. …مثلا در یه جایی بعضی ها می گند که این «رو بنده» خانم های مسلمان باید ممنوع بشه، چون که باعث میشه ما بترسیم و نفهمیم که مثلا توی شب، طرف مقابلمون زن هست یا مرد…. خوب شاید این مسئله قابل درک باشه و منطقی به نظر بیاد.. اما ممکنه یه سری افراد دیگه پیدا بشند و بگند که روسری یه خانم مسلمون، براشون ترسناکه… اگه اکثریت جامعه رای بدند که هیچکس حق نداره، روسری سرش کنه، کسی حق نداره با روسری بیاد و در محیط کار، ظاهر بشه….اون وقت چی؟ آیا این حق ذاتی یه انسان رو، که باید از در انتخاب دین آزاد باشه رو، محدود نمی کنه… آیا شرایط زندگی رو برای یه مسلمون، سخت نیمکنه؟ همین موضوع ممکنه به طور برعکس در یه جامعه ای مثل جامعه ما اتفاق بیفته…. اگه یک نفر مسلمون نباشه و یا به روسری اعتقادی نداشته باشه، تکلیفش چیه؟ این یه مثال درباره پوشش بود، خیلی مسائل دیگه داریم که اگه فقط بخواد بر اساس رای اکثریت مردم باشه، ممکنه که کار خوب پیش نره…
چه کسی هست که برای وضع قوانین، مرز تعیین میکنه؟ چه کسی هست که میشینه و حقوق اولیه انسانها رو تعیین میکنه و میگه که ما حق نداریم درباره اینها، محدودیتی قائل بشیم؟
من فکر میکنم که دموکراسی در بهترین حالتش هم، نمی تونه حقوق همه انسانها رو محترم بشمره… باید ساختار جدیدی بسازیم… ساختاری که این مشکلات رو نداشته باشه… و کسی که ایده جدیدی در این باره بده، مطمئنا جایزه نوبل سال رو میگیره …
بهار ۸۹
پ.ن: یه سری عکس زیبا از طبیعت گرفتم که به مرور می گذارم.. عکس بالا مربوط به سفر اخیرم هست…طبیعت خیلی زیبا شده…
چون دموکراسی که میبینیم فقط یه اسم شده وگرنه اگه به معنی ای که داره بهش عمل بشه بهترین حالت ممکنه (مثلا همین مثال حجاب ، اونی که مسلمونه و دوست داره حجاب داشته باشه و اونیکه نیست این حق رو داشته باشه که حجاب نداشته باشه) البته خیلی ساده در این مورد گفتما چون در همین مثال ساده هم میشه ساعت ها نظریه های مختلف رو مورد بررسی قرار داد / به امید روزی که دموکراسی واقعی در سراسر جهان حکمفرما بشه …
عکس خیلی زیبایی ست اما امروز متوجه شدم که لینک های وردپرس هم فیل شدن !!! و متاسفانه نشد که بزرگ شده عکسی که گرفتید رو ببینم !!!
(از مصادیق دموکراسی ست !!!)
منتظر عکس های زیبای بعدی شما میمونم رفیق
به نظر من از هر دری که وارد بشیم باز هم حق عده ای ضایع میشه … جامعه باید قانون داشته باشه و قانون هم یعنی ایجاد بایدها و نبایدها و اون کسانی که قانون رو تعیین میکنن یعنی اکثریت یا شاید بهتر بگم جناح قویتر….پس مطمئنن همیشه حقی این وسط نادیده گرفته میشه و عده ای مجبور میشن به ساز طرف مقابل برقصند
اما دموکراسی می تونه تعداد این عده رو کم کنه و حق اکثریت رو ادا کنه
عکس هم خیلی خیلی قشنگه
سلام احسان عزیز : -)
می بینم شما هم در این مدت که من نبودم حسابی در بحر تفکر غرق بودی ؛-)
موضوع این پستت خیلی جالب بود. هر چی بیشتر می گذره بیشتر به این نتیجه میرسم که رشته های علوم انسانی خیلی جذاب تر و عمیق تر از سایر رشته هاست و منشأ تفکره.
موافقم که دموکراسی حتی در بالاترین سطح هم نمیتونه رضایت همه افراد رو جلب کنه. ولی واقعاً هم نمیشه توقع داشت که شیوه ای پیدا بشه که به طور کامل و جامع نظر کل جامعه رو در بر بگیره، به هر حال گاهی منفعت و صلاح جمع بر فرد یا گروهی کوچک ارجحیت داره.
به نظر من مهم تر از گرایشات مذهبی یا سیاسی (که برای خودشون محترم هستن)، باید در تهیه قوانین «حقوق اولیه انسانی» در هر جامعه ای محترم شمرده بشه.
عکس بسی زیبا بود و بهاری! ؛-) ممنون.
سلام احسان جان خوبي؟
تو هر كشوري چندين نوع قانون بذارن….. هر دسته كه اون قانون رو دوست دارن برن و با اون سبك زندگي كنن!!
هزار تا اشكال ميشه بهش گرفت اما
من اگه اينكاره بودم ميتونستم يه كاريش بكنم !!
میدونی دموکراسی لزوما به این معنی نیست که هرچیزی که اکثریت بگن چون این میتونه به گونه ای دیکتاتوری اکثریت هم باشه. میشه اینجوری گفت که دموکراسی آزادی فردیست که باعث اذیت و آزاری برای دیگر افراد جامعه نشه. به هر حال منم معتقدم که همونقدر که یه مسلمان حق داره حجاب داشته باشه یه نامسلمون هم حق داره راحت باشه. ولی یه ایرادی که در مورد مسلمون ها هست اینه که خودشون کار را به اینجا کشوندن که این جوری باهاشون برخورد میشه.
حالا اون مرزو ول کن…مرز آپ نکردن تو کجاست؟!