دوست برای هرکسی یه معنایی میده…. برای من، دوست یه آیینه هست… وقتی دوستی از دست من نارحت میشه… یعنی یه چیزی در من تغییر کرده…. وقتی دوستی به من تذکر میده… یعنی من حواسم به بعضی از قسمت های وجودم نبوده…. حتی هر کاری که دوست من انجام میده، خوب یا بد، نشون دهنده قسمتی از وجود»من» هست که باید به اون توجه داشته باشم…
گاهی اوقات، آدم شروع میکنه که یه بخش هایی از زندگیش رو عوض کنه…. مثلا اعتماد به نفسش رو بیشتر کنه ( کاری که خودم از مدتی قبل، شروع کردم)… مصمم بودن بیشتر… محکم بودن… اینا خیلی خوبند، اما آدم همه جا رو نمیتونه ببینه… منظورم اینه که، درکنار این صفات خوب، ممکنه ناخودآگاه، یه سری اشتباه هم پیش بیاد. خودم شخصا سعی میکنم که به همه احترام بگذارم، به نظرات همه اهمیت بدم… دموکراسی رو پیاده کنم… دل کسی رو نشکنم… اما گویا در این راه، اشتباهاتی هم داشتم…
چند روز هست که از چند تا از دوستام، مستقیم یا غیر مستقیم، تذکر گرفتم…. که مثلا وقتی با فلان استاد میخوای صحبت کنی، «قد بازی» در نیار… و یا اینکه به فلانی هم فرصت بده که خودش، واسه خودش تصمیم بگیره… ما که نباید براش تصمیم بگیریم…
این جور تذکر ها بود که من رو به فکر فرو برد که با خودم بگم، آقا احسان، حواست رو بیشتر جمع کن… گویا اعتماد به نفست زیادی، زیاد شده .. دی
احساس مدیریت، تو خونت، بیش از حد نرمال شده…
سعی کردم که مشکل رو حل کنم و اولین قدم رو برداشتم، از این به بعد هم بیشتر توجه میکنم…
بعد از این همه حرف… میخواستم بگم که، داشتن دوستایی که به آدم، یاداوری کنند که داری کم کم به سمت نا کجا آباد، حرکت میکنی، خیلی خوبه… خوشحالم که از این دسته دوستها دارم…
خیلی خوبه که آدم همچین تفکری داشته باشه و موضوع را اینجوری ببینه. من از روی بازخورد رفتار بقیه متوجه اشتباهم میشم، البته به شرطی که واقعا ایرادی در کار باشه. ادم که نمیخواد خودش را گول بزنه.
درسته دوست یه آینه است
من از همون لحظه ای که تصمیم میگیرم اسم دوست رو روی یکی بزارم ، شخصیتش برام مهم میشه چون تو شخصیتم تاثیر گذاره
حتی اگه این دوستی کوتاه باشه ولی برای من فراموش نشدنیه
چقدر خوبه که انتقاد پذیرید
احساس مدیریت را ما نیز در مورد شما احساس کردیم
خوب خوبه که اینجوری فکر میکنی… همین که اینجوری صحبت میکنی مشخصه که در عین اینکه اعتماد به نفس داری اما منطقی و بزرگواری!
برای همین هم دوست هات بهت اینا رو گفتن… چون میدونن ارزش داری که ازت انتقاد کنند
«بگو با چه کسانی دوست و رفیقی تا بگویم چگونه آدمی هستی.» رالف والدو امرسن
A Friend is a second self.
شما واقعاً دموکراتی. آفرین! [گل]
من به ندرت کسی رو دیدم که با تلنگر دوستان و اطرافیان روی کارها و رفتارش تجدید نظر کنه.
البته واژه «ناکجا آباد» که یه کم اغراق شده بود!
در کل باید بگم آدمی در همه امور باید متعادل باشه. اعتماد به نفس بیش از حد، مهربونی یا نفرت خارج از اندازه، غرور یا تعصب زیاد… همه و همه باعث دردسر میشه.
«جاهل را نمی بینی مگر در حال افراط یا تفریط.» حضرت علی
من خودم جزو عالمین بی عمل هستم!! : -))
به طرز فکر و زاویه دیدی که نسبت به دنیا داری حسودیم میشه!! … امیدوارم همیشه همینطور مثبت و مهربون و پرانرژی باشی
به به چقدر خوب : )) باید قدر این دوستها رو دونست : )